Select Month :   Go
No. 12, Volume 3, October 2009
Magazine Contents of this month
 
  Email :  
  Password :  
   Forget Password ?       Enter
တကယ္ေနာ္ခက္သည့္ အရြယ္ေတြအေၾကာင္း
ေမးခြန္းျဖစ္လာရတဲ့ ျဖစ္ေၾကာင္းေၾကာင့္
အေရွ႕တိုင္း ဥေရာပသို႔တစ္ေခါက္
နတ္မေတာင္ သို႔မဟုတ္ ေခါႏုသုမ္ေတာင္သို႔ ခရီးသြားအမွတ္တရ
ေခါင္းေဆာင္
အနက္မ်ားတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္
ဗ၈်ီ ေအာင္စိုးႏွင့္ ေမာင္မိုးသူ
မျမေမ၏ ေျပာေရးဆိုခြင့္
စေန ခ်စ္သူ
စိမ္းလန္းျခင္းပဲ့တင္
လမ္းမ်ားနဲ႔ တို႔တစ္ေတြ
ဝိလုပ္ခ်င္သူမ်ား
အမည္မဲ့ကမၻာ
လိပ္ျပာမိမယ္
စံုည (Sunya)
အခ်စ္လမ္း
ေလပါမွ ေနသာတာ
တိက်က်
လူေပါင္းမွားလို႔
ကုန္ေအာင္ေသာက္ေပေရာ႔
ဗ၈်ီ ေအာင္စိုးႏွင့္ ေမာင္မိုးသူ

ဗဂ်ီေအာင္စိုးကို လူမသိခင္၊ မေတြ႕ဖူးခင္ကပဲ သူရဲ႕ လက္ရာပန္းခ်ီပံုေတြကို ႏွစ္ၿခိဳက္စြဲလန္းခဲ့ရတယ္။ ေမာင္မိုးသူ ကိုေအာင္စိုးကို ဘယ္တုန္းက ဘယ္လိုသိသည္ မမွတ္မိပါ။ ၾကာတာကေတာ့ အႏွစ္ေလးဆယ္ေက်ာ္၊ ငါးဆယ္ရွိၿပီပဲ၊ ကိုေအာင္စိုး၊ ေမာင္မိုးသူတို႔ေခတ္ စာေပနဲ႔ပန္းခ်ီဆရာမ်ားၾကားမွာ ေတာ္႐ံုတန္႐ံု အသက္ကြာျခား ပါကလည္း ဦးတပ္မေခၚဘဲ ကိုပဲ တပ္ေခၚေလ့ရွိပါတယ္။ အားလံုးရဲ႕ အသက္ေတြကပဲ မႀကီးေသးတာလည္း ပါႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တစ္သက္လံုး ဗဂ်ီေအာင္စိုးကို ကိုေအာင္စိုးလို႔ ေျပာဆိုေရးသားတာကို သိနားလည္ႏိုင္ၾကမယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။
ကိုေအာင္စိုးရဲ႕အိမ္ကို ပထမဦးဆံုး ေရာက္ဖူးတုန္းက လမ္းမေတာ္ သံေဈးႏွင့္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္က ႏွစ္ထပ္အိမ္၊ အေပၚထပ္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကိုေအာင္စိုးရဲ႕ ဇနီးက ေဒၚအမာပါ။ ကိုေအာင္စိုးက ေမာင္မိုးသူကို အၿမဲေျပာေလ့ ရွိတာကေတာ့ `မိုးသူ ငါ့မိန္းမနာမည္က အမာ၊ မင္းမိန္းမနာမည္ကလည္း အမာပဲ၊ ၿပီးေတာ့ တို႔ႏွစ္ေယာက္ မိန္းမေၾကာက္ရတာျခင္းလည္း တူတယ္က´ လို႔ေျပာေလ့ရွိပါတယ္။ ဒီစကားကိုၾကားတဲ့ လူရင္း အႏုပညာနယ္ မိတ္ေဆြေတြက ဗဂ်ီ ေအာင္စိုးတို႔ ေမာင္မိုးသူတို႔က မိန္းမ ေၾကာက္ရလို႔သာ ေတာ္ေသးတာေပါ့။ ေၾကာက္မ်ားမေၾကာက္ရရင္ ဒုကၡပဲလို႔ ဆိုၾကပါတယ္။ အဲဒီလို ေျပာတိုင္း ေမာင္မိုးသူတို႔က `က်ဳပ္တို႔က မိန္းမကိုေရွ႕တင္ပဲ ေၾကာက္တာပါဗ်ာ၊ ကြယ္သြားရင္ ဘယ္ေတာ့မွ မေၾကာက္ပါဘူးလို႔ ေျဖေနက်ျဖစ္ပါတယ္။
တကယ္တမ္း ေျပာရရင္ ကိုေအာင္စိုးရဲ႕ ေဒၚအမာ၊ ေမာင္မိုးသူရဲ႕ ဇနီးမအမာတို႔ဟာ လင္သားေတြရဲ႕ အႏုပညာက လြဲရင္ ဘာမွမလုပ္ဘဲေနခဲ့ၾကတာ၊ မိသားစုတာဝန္ကို ေက်ပြန္ေအာင္ မလုပ္ေဆာင္ခဲ့ၾကတာ၊ ၿပီးေတာ့ အရက္ ေသာက္ခဲ့ၾကတာ စသည္ျဖင့္ အေတာ္ကိုဆိုးတဲ့ဒဏ္ေတြကို ခံခဲ့ၾကရပါတယ္။
ဗဂ်ီေအာင္စိုးကို မေတြ႕ဘူးခင္ ဗဂ်ီေအာင္စိုးရဲ႕ လက္ရာ၊ ပန္းခ်ီပံုေတြကို မဂၢဇင္းေတြထဲမွာ ေတြ႕ဖူး၊ ၾကည့္ဖူး ၿပီးသားပါ။ ဗဂ်ီေအာင္စိုးဟာ အိႏၵိယျပည္ ရာဘင္ျဒာနတ္တဂိုးရဲ႕ စႏၱိနိေကတန္ေက်ာင္းမွာ သြားၿပီး ပညာ သင္ယူဖူးပါတယ္။
တဂိုးရဲ႕ေက်ာင္းဟာ သဘာဝကိုခ်စ္ရတဲ့ေက်ာင္း၊ စိတ္ကူးႏွင့္ ဖန္တီးမႈကို ဖြံ႕ၿဖိဳးေစတဲ့ေက်ာင္း၊ ႐ိုးရာကို ျမတ္ႏိုးစိတ္ျဖစ္သည္ထက္ ျမတ္ႏိုးျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ ေမြးျမဴတဲ့ေက်ာင္း ျဖစ္ေလေတာ့ စႏၱိနိေကတာေက်ာင္းက ျပန္လာတဲ့ ဗဂ်ေအာင္စိုးရဲ႕ လက္ရာေတြဟာ ေခတ္သစ္ေရးနည္းေရးဟန္ေတြနဲ႔ ေရးေပမဲ့ ႐ိုးရာ ကိုလည္းအၿမဲပဲ ေခတ္သစ္ေရးဟန္ေတြမွာ ေပါင္းစည္းထည့္ၿပီး ေရးေလ့ရွိတာက ဗဂ်ီေအာင္စိုးရဲ႕ ထူးျခားတဲ့ ေရးဟန္ျဖစ္ပါေတာ့တယ္။ ဗဂ်ီေအာင္စိုးရဲ႕ လက္မွတ္ေလးဟာ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးေလး ေတြရဲ႕ သနပ္ခါးပါးကြပ္ကေလးပါ။ အဲဒီ သနပ္ခါးပါးကြပ္ကေလးကို ဗဂ်ီေအာင္စိုးက သူ႔အမွတ္အသားအျဖစ္ ေသတပန္သက္အဆံုး အသံုးျပဳသြားေလေတာ့ ေခတ္သစ္၊ ေခတ္ေပၚ ပန္းခ်ီဆရာႀကီးေအာင္စိုးဟာ ႐ိုးရာျမန္မာမႈကို ဘယ္ေလာက္ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးတယ္ ဆိုတာက ထင္ရွားလွပါေတာ့တယ္။
ဗဂ်ီေအာင္စိုး ေရးဆြဲတဲ့ မိုးတိမ္ေတြဟာ သိပ္ၿပီး နိမ့္လြန္းတယ္လို႔ အညာသား၊ မႏၱေလးသား၊ ေမာင္မိုးသူက ထင္ျမင္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ မႏၱေလးမွာက မိုးတိမ္သားဆိုတာက ဟိုးအေဝးႀကီး၊ အျမင့္ႀကီး ေကာင္းကင္ထက္မွာ ရွိေနတာေလ။ ဗဂ်ီေအာင္စိုးရဲ႕ မိုးတိမ္ေတြကေတာ့ အိၿပီးပိက်မေလာက္ နိမ့္ေနတာကို မႏၱေလးသား ေမာင္မိုးသူ ငယ္ငယ္က မေက်နပ္ခဲ့ပါဘူး။ ေနာက္ ဆယ္တန္းေလာက္မွာ ရန္ကုန္ေရာက္လာေတာ့ လယ္ကြင္းႀကီးေတြေပၚမွာ အိပိၿပီးၿပိဳက်မလို ျမင္ရတဲ့ မိုးတိမ္ကို ျမင္ေတာ့မွ ဗဂ်ီေအာင္စိုး ေရးတတ္လိုက္တာ၊ ေကာင္းလိုက္တာဆိုၿပီး ခံစားႏိုင္ပါေတာ့တယ္။
ဗဂ်ီေအာင္စိုးကို ေမာင္မိုးသူရဲ႕ မိုးဦးပန္းစာေပတိုက္က ထုတ္ေဝတဲ့ ဒဂုန္တာရာရဲ` ေမ´ ဝတၳဳ အဖံုးေရးဆြဲဖို႔ အပ္ပါတယ္။ အဲဒီ အခ်ိန္က်ေတာ့ ဗဂ်ီေအာင္စိုးဟာ လမ္းမေတာ္အိမ္မွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ေက်ာက္ေျမာင္းမွာ ေနတယ္။

ဗဂ်ီေအာင္စိုးကလည္း `ေမ´ ဝတၳဳကို ဖတ္ဖူးၿပီးသား၊ ႀကိဳက္ၿပီးသားပါ။ မ်က္ႏွာအဖံုးကို မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ ႏွင္းဆီပန္းေလးကိုင္ၿပီး ခပ္ႏြဲ႕ႏြဲ႔ပံု ေရးမယ္ေပါ့။ အဲဒီမိန္းကေလးရဲ႕ ေနာက္ခံအျဖစ္နဲ႔ လမ္းမီးတိုင္ (မႏၱေလး အေခၚဓာတ္တိုင္)ကို ေရးမယ္လို႔ ကိုေအာင္စိုးက ေျပာပါတယ္။ အဲဒီ ဓာတ္တိုင္ကလည္း စစ္မျဖစ္ခင္ အဂၤလိပ္ေခတ္က ဓာတ္တိုင္မ်ိဳး၊ မီးလံုးမ်ိဳး လိုခ်င္တာရွိတာနဲ႔ ကိုေအာင္စိုးႏွင့္ ေမာင္မိုးသူ လိုက္ရွာရပါတယ္။

ေနာက္ဆံုးေတာ့ ၂၇ လမ္း၊ ၂၈ လမ္းလား မမွတ္မိေတာ့ပါဘူး။ လမ္းၾကားေလးတစ္ခု မွာ အဲဒီလိုမ်ိဳးဓာတ္တိုင္ကို ေတြ႔ရၿပီး မ်က္ႏွာဖံုးမိန္းကေလးရဲ႕ ေနာက္ခံအျဖစ္ ကိုေအာင္စိုးက ေရးဆြဲေပးပါတယ္။ ေနာက္ေက်ာက်ေတာ့ ေမာင္မိုးသူက အမ်ိဳးသားႏွင့္ အမ်ိဳးသမီးႏွီးေႏွာေနပံုကို ေခတ္သစ္ေရးနည္းႏွင့္ ေရးေပးပါလို႔ ကိုေအာင္စိုးကို ပူဆာပါတယ္။ ဒီေတာ့ ကိုေအာင္စိုးက `မင္းကေတာ့ ငါ့ကို ႀကံႀကံဖန္ဖန္ခိုင္းတယ္´လို႔ ေျပာပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ တကယ္လည္း ေရးေပးခဲ့ပါတယ္။
ဗဂ်ီေအာင္စိုးကို ပန္းခ်ီပံုေတာ့ အဲဒီတစ္ခါပဲ အပ္ဖူးသလိုပဲ ႐ုပ္ရွင္လည္းတစ္ကားပဲ ရိုက္ဖူး ဆံုဖူးပါတယ္။

ေမာင္မိုးသူက ေျမႇာက္ေပးတဲ့ သူက ေျမႇာက္ေပးတာ နဲ႔ ေကာင္းဘြိဳင္ဇာတ္လမ္းတစ္ခုကို `ေသနတ္သမား´ ဆိုတဲ့ နာမည္နဲ႔ ဇာတ္လမ္းေလးေရးေပါ့။ အဲဒီကားကို ေမာင္မိုးသူပဲ ဒါ႐ိုက္တာလုပ္ၿပီး ႐ိုက္ပါဆိုတာနဲ႔ မင္းသားႀကီး ေနရာမွာ ဗိုလ္ဗကို မင္းသားငယ္ ေနရာမွာ ဝင္းျမင့္၊

လူၾကမ္းေတြကေတာ့ ေအာင္စိုး၊ ေနစိုးနဲ႔ ေဌးဝင္း၊ မင္းသမီးကေတာ့ ခ်စ္စံပယ္နဲ႔ ေကသီတို႔ကိုေ႐ြးၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဈးေျမာက္ဘက္တန္း အေပၚထပ္မွာရွိတဲ့ ယုေဆြဓာတ္ပံုတိုက္မွာ ႐ုပ္ၿငိမ္ပံုေတြ ႐ိုက္ခဲ့ပါတယ္။
`ေသနတ္သမား´ဇာတ္ကားကို ေမာင္မိုးသူ ဒါ႐ိုက္တာအျဖစ္ မ႐ိုက္ကူးျဖစ္ေပမဲ့ သူငယ္ခ်င္းဒါ႐ိုက္တာ ကိုကိုေလးက `ေရပြတ္ပမာ´ဆိုတဲ့ နာမည္နဲ႔ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ ႐ိုက္ျဖစ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ မင္းသား၊ မင္းသမီး ေတြကေတာ့ ျမတ္ေလး၊ ေဇာ္ခင္၊ ခင္သန္းႏုတို႔ျဖစ္ၾကေပမဲ့ လူၾကမ္းဇာတ္႐ုပ္သံုးေယာက္ျဖစ္တဲ့ ေအာင္စိုး၊ ေနစိုးနဲ႔ ေဌးဝင္းကိုေတာ့ ေမာင္မိုးသူကို ဆက္သံုးျဖစ္ပါတယ္။
`ေရပြက္ပမာ´ဇာတ္ကား ႐ိုက္ကူးခန္းမွာ အမွတ္တရျဖစ္စရာေတြ အမ်ားႀကီးပါ၊ ကိုေအာင္ စိုးနဲ႔ပက္သက္ၿပီး ျဖစ္တာကေတာ့ ဒီလိုပါ။ From Here to Eternity ဇာတ္ကားထဲက ဇာတ္ဝင္ခန္း တစ္ခန္းကို ေဒးဗစ္(ကိုကိုေလး)နဲ႔ ေမာင္မိုးသူတို႔က သိပ္သေဘာက်ပါတယ္။ အဲဒီကေတာ့ အရက္ဘားေကာင္တာမွာ ဓားေျမႇာင္နဲ႔ ဘားနတ္ေစာဂႏိုင္းကို မင္းသားျဖစ္တဲ့ ဘတ္တလန္ ကစၥတာက ေကာင္တာေပၚက ဘီယာပုလင္းကို ေကာက္ကာ ေခါင္းကို ႐ိုက္ခန္း၊ ပုလင္းျပတ္ အခြ်န္အတတ္ေတြနဲ႔ ရင္ဆိုင္ရတဲ့ျမင္ကြင္း ျဖစ္ပါတယ္။
ကိုေအာင္စိုးက ဓားေျမႇာင္ကိုင္ထားတဲ့ ရန္သူကိုစားပြဲေပၚက ဘီယာပုလင္းကိုယူ စားပြဲေပၚမွာ ႐ိုက္ပံု၊ ၿပီးေတာ့ ပုလင္းျပတ္အခြ်န္အတတ္မ်ားနဲ႔ ရင္ဆိုင္ဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္။
ဟဲ..ဟဲ.. တကယ့္ကို ေအာင္စိုးက စားပြဲေပၚမွ ဘီယာပုလင္းကို ႐ိုက္ခ်ိဳးလိုက္ေတာ့ `ကြဲဘူးခင္ဗ်ာ´၊ ႏွစ္ႀကိမ္သံုးႀကိမ္႐ိုက္လည္း မကြဲဘူး၊ ကြဲခ်င္ျပန္ေတာ့လည္း ပုလင္းျပတ္က အခြ်န္အတတ္ မပါျပန္ဘူး။ ဒါနဲ႔ ေမာင္မိုးသူတို႔ကလည္း ၾကံမိၾကရာ မွန္ကိုျဖတ္တဲ့ စိန္ရွာၿပီး ဘီယာပုလင္းကို အခြ်န္အတတ္မ်ားရာထားၿပီးမွ ကိုေအာင္စိုးကို ခြဲေစပါတယ္။
ဟုတ္ကဲ့..ကြဲေတာ့ကြဲပါရဲ႕ ပုလင္းျပတ္ကလည္း အခြ်န္အတတ္မ်ားရွိပါရဲ႕။ ဘယ္က ဘယ္လိုျဖစ္သြားသလဲ မေျပာတက္ပါဘူး။ ကိုေအာင္စိုးလက္ကို ပုလင္းကြဲရွၿပီး ေသြးေတြ ထြက္လာပါေတာ့တယ္။ ကား႐ိုက္ရာမွာေတာ့ အဆင္ေျပပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကိုေအာင္စိုးက မင္းေၾကာင့္ ငါ႔လက္ ပုလင္းကြဲရွသြားတာကြလို႔ အျပစ္တင္ျခင္းခံရပါတယ္။
ေမာင္မိုးသူတို႔ တကၠသိုလ္ ႐ုပ္ရွင္ထုတ္လုပ္ေရးက ကုန္ေဈးတန္း ေအာက္လမ္းမွာ ရွိပါတယ္။ အဲဒီရံုးခန္းမွာ ေမာင္မိုးသူေနပါတယ္။ အိပ္ပါတယ္။ ေဒးဗစ္ (ဒါ႐ိုက္တာကိုကိုေလး)ကေတာ့ အဲဒီကုန္ေဈးတန္း သံုးထပ္မွာ ေနပါတယ္။ ေမာင္မိုးသူတို႔ ကိုကိုေလးတို႔ရဲ႕ ညေနပိုင္းစုရပ္ဟာ ၂၄ လမ္းက ေအအိုင္ဆိုတဲ့ ဗိသုကာ ႐ံုးခန္းမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ႐ံုးခန္းရဲ႕ တကယ့္ပိုင္ရွင္ သံုးေယာက္ကေတာ့ ဗိသုကာ ဘိုႀကီး၊ တင္ထြန္း နဲ႔ ေအာင္ႀကီးျမင့္ပါ။ ဒါေပမဲ့ ဗိသုကာအလုပ္မလုပ္ဘဲ ပန္းခ်ီပဲဆြဲတဲ့ ခင္ေမာင္ရင္ကေနတယ္။ အဲဒီ႐ံုးခန္းဟာ ပန္းခ်ီ႐ံုးခန္းလို ျဖစ္ေနတာေပါ့။ အဲဒီလိုျဖစ္ေစတဲ့ အေၾကာင္းအရင္းကေတာ့ ေမာင္မိုးသူ၊ ေဒးဗစ္တို႔ရဲ႕ သူငယ္ခ်င္း ေပၚဦး (ေပၚဦးသက္) လည္း ေရာက္လာၿပီး ေပၚဦးသက္၊ ခင္ေမာင္ရင္တို႔ရဲ႕ ပန္းခ်ီခန္းျဖစ္သြားရေတာ့တာကို။
ဗဂ်ီေအာင္စိုးက အဲဒီေအအိုင္ကို အျမဲလာအားေပး။ မႏၱေလးက ဆရာဦးခင္ေမာင္(ဘဏ္)ကလည္း ရန္ကုန္ ေရာက္တိုင္း အဲဒီမွာပဲ ေနၾကေတာ့ ေခတ္သစ္ပန္းခ်ီ၊ ေမာ္ဒန္ပန္းခ်ီ ေလာကကို ကိုယ္တိုင္ မသိမျမင္ေပမဲ့ ထူေထာင္ၿပီးသား ျဖစ္သြားပါေတာ့တယ္။
ဗဂ်ီေအာင္စိုးရဲ႕ ပန္းခ်ီလက္ရာ၊ ဗဂ်ီေအာင္စိုးရဲ႕ ႐ုပ္ရွင္သ႐ုပ္ေဆာင္မႈေတြနဲ႔အတူတူ ဗဂ်ီေအာင္စိုးရဲ႕ အရက္အေၾကာင္းကလည္း ေျပာမဆံုးေပါင္၊ ေတာသံုးေတာင္ပါပဲ။
ကိုေအာင္စိုးက အရက္ေသာက္ရင္ ဆိုးပါတယ္။ ေမာင္မိုးသူလည္း ေရေရလည္လည္ ခံရဖူးပါတယ္။ ျဖစ္ပံုက ဒီလိုပါ။
ေရွ႕လ ဆက္ဖတ္ပါ။
ေမာင္မိုးသူ