Select Month : Choose Month ! No.10, volume 4 , August 2010 No.9, volume 4 , July 2010 No.8, volume 4 , June 2010 No.7, Volume 4, May 2010 No.6,volume 4, April,2010 No.5,Volume.4,March 2010 No.4,Volume.4,February 2010 No.3,Volume.4,January 2010 No. 2, Volume 4, December 2009 No. 1, Volume 4, November 2009 No. 12, Volume 3, October 2009 No.11, Volume 3, September 2009 No.10, Volume 3, August 2009 No.9, Volume 3, July 2009 No.7, Volume 4, June 2009 No.7, Volume 3, May 2009 No.9, Volume 2, July 2008 No.6, Volume 2, April 2008 No.4, Volume 2, February 2008 No.3, Volume 2, January 2008 No.2,Volume 2,Novemeber 2007 No.2,Volume 2,Novemeber 2007   Go No. 12, Volume 3, October 2009 Magazine Contents of this month     Email :     Password :      Forget Password ?       Enter တကယ္ေနာ္ခက္သည့္ အရြယ္ေတြအေၾကာင္း ေမးခြန္းျဖစ္လာရတဲ့ ျဖစ္ေၾကာင္းေၾကာင့္ အေရွ႕တိုင္း ဥေရာပသို႔တစ္ေခါက္ နတ္မေတာင္ သို႔မဟုတ္ ေခါႏုသုမ္ေတာင္သို႔ ခရီးသြားအမွတ္တရ ေခါင္းေဆာင္ အနက္မ်ားတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ဗ၈်ီ ေအာင္စိုးႏွင့္ ေမာင္မိုးသူ မျမေမ၏ ေျပာေရးဆိုခြင့္ စေန ခ်စ္သူ စိမ္းလန္းျခင္းပဲ့တင္ လမ္းမ်ားနဲ႔ တို႔တစ္ေတြ ဝိလုပ္ခ်င္သူမ်ား အမည္မဲ့ကမၻာ လိပ္ျပာမိမယ္ စံုည (Sunya) အခ်စ္လမ္း ေလပါမွ ေနသာတာ တိက်က် လူေပါင္းမွားလို႔ ကုန္ေအာင္ေသာက္ေပေရာ႔ အနက္မ်ားတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္  (၁) သူတို႔စကားဝိုင္းမွာ အႏုပညာပစၥည္း တစ္ရပ္ကို အနက္ေကာက္ျခင္းအလုပ္ထက္ ခံစားၾကည့္ဖို႔က အေရးႀကီး တဲ့အေၾကာင္း ေဆြးေႏြးေနၾကပါတယ္။ အနက္ေကာက္မႈကို ဆန္႔က်င္ျခင္း (Against Interpretation) ဆိုတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေျပာဆိုေဆြးေႏြးေနၾကတာလည္း အၾကာႀကီးပါပဲ။ against Interpretation ဆိုတဲ့ စာအုပ္ကိုေရးတဲ့ Susan Sontag ရဲ႕အတၳဳပၸတိၲကိုလည္း ေျပာၾကေသးတယ္။ အဲဒီကေနၿပီး ပို႔စ္ေမာ္ဒန္ အေၾကာင္း၊ ဒီကြန္စရပ္ရွင္း Deconstruction အေၾကာင္းေတြကိုလည္း ေျပာၾကျပန္ပါတယ္။ အနက္ေကာက္ျခင္းကို ဆန္႔က်င္တဲ့အေၾကာင္းကို ျပန္ေျပာရင္းကေန ဆရာေဇာ္ဂ်ီရဲ႕ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကို အနက္ မ်ိဳးစံုေကာက္ျပေနၾကျပန္ပါတယ္။ သူတို႔ေျပာဆိုအနက္ေကာက္ၾကည့္ေနတဲ့ ဆရာေဇာ္ဂ်ီရဲ႕ကဗ်ာက ‘ညီသစ္ဆင္း ကဗ်ာစု’ ထဲက ‘မင့္အိမ္’ဆိုတဲ့ ကဗ်ာျဖစ္ပါတယ္။ ကဗ်ာထဲမွာပါတာက အမ်ိဳးမ်ိဳး အလွအပေတြ ျခယ္သထားတဲ့ သူမ်ားရဲ႕ အိမ္ႀကီးအိမ္ေကာင္းကို လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္ၿပီး ဒီလိုအိမ္ႀကီးအိမ္ေကာင္းနဲ႕ မေနႏိုင္တဲ့ မိမိအျဖစ္ကို အားငယ္ေနသူအတြက္ ကဗ်ာဆရာက ‘ငါ့ညီ ေျပာင္ဝင္း ေမာင္သစ္ဆင္း၊ မင္းက မင့္အိမ္၊ လြန္ေသးသိမ္တယ္ထင္ၿပီး စိတ္ေထာင္း ကိုယ္ေၾကတေခြေခြနဲ႔ အားငယ္မေနစမ္းပါနဲ႔၊ ကိုယ့္အိမ္ကိုယ္ ေကာင္းသည္ထက္ေကာင္းေအာင္ျပင္ေပါ့။ ကိုယ္မပိုင္တဲ့ သူမ်ားအိမ္ကို အားက်မေနဘဲ ကိုယ္ပိုင္တဲ့ ကိုယ့္အိမ္ကို ေကာင္းေအာင္ ႏိႈင္းႏိႈင္းခ်ိန္ခ်ိန္နဲ႔ ျပဳျပင္ဖို႔ အားေပးထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေဆြးေႏြးသူတစ္ဦးက ‘မင့္အိမ္’ ကဗ်ာရဲ႕ေနာက္ဆံုးပိုဒ္ကို ရြတ္ျပၿပီး ဘာသာတရားဘက္ကေန အနက္ေကာက္ျပဖို႔ ႀကိဳးစားတာကို သတိထားမိပါတယ္။ ကဗ်ာရဲ႕ေနာက္ဆံုးပိုဒ္က ဒီလိုပါ။ မေကာင္းမင့္အိမ္၊ ေကာင္းမင့္အိမ္တည့္ မင့္အိမ္ရႊဲစို၊ အမိုးယိုေသာ္ မၿငိဳသင့္ပါ၊ မင္းတက္ဖာေပါ့ အကာအခင္း ပ်က္ၿပိဳယြင္းေသာ္ မျငင္းေစခ်င္၊ မင္းဆက္ျပင္ေပါ့ အခြင္အနဲ႔၊ အရြဲ႕အေစာင္း မေကာင္းမေျပ၊ ေဟာင္းေထြေထြကို အေျခႏွင့္ မွ်၊ ဉာဏ္ျဖင့္ဆ၍ လံု႔လသက္သြင္း၊ သစ္ေစမင္း။ ေဆြးေႏြးသူက ဒီအပိုဒ္ကို ရြတ္ျပၿပီးေတာ့ ‘ဆရာေဇာ္ဂ်ီက သံုးႏႈန္းထားတဲ့ ‘မင့္အိမ္’ဆိုတာဟာ ‘မင့္ရဲ႕ဘဝ’လို႔ အလကၤာျပဳထားတာလို႔ ယူလို႔ရတယ္။ ကိုယ့္ဘဝရဲ႕ အေကာင္းအဆိုးဟာ ကိုယ့္အေပၚမွာပဲ ပဓာနအားျဖင့္ မူတည္တယ္။ ဒီသေဘာကို ‘မေကာင္းမင့္အိမ္၊ ေကာင္းမင့္အိမ္တည့္’ ဆိုတဲ့ စကားက ေဖာ္ျပေနတယ္။ ဆရာေဇာ္ဂ်ီဟာ ဗုဒၶဝါဒီတစ္ဦးဆိုေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ အားကိုးရမယ္ဆိုတဲ့ ဗုဒၶရဲ႕အဆိုအမိန္႔ကို ခံယူမိထားမွာပဲ။ ကိုယ္ျပဳတဲ့ ကံအတိုင္း အေကာင္းအဆိုးျဖစ္ရတာပဲ ဆိုတာကိုလည္း ဆရာ့ရင္ထဲမွာ ခံယူထားၿပီး ျဖစ္မွာပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ‘မေကာင္းမင့္အိမ္၊ ေကာင္းမင့္အိမ္တည့္’ လို႔ စပ္ဆိုတာ ျဖစ္မယ္။ ဗုဒၶဝါဒီဟာ တျခားဘာသာေတြလို သက္ဝင္ယံုၾကည္မႈေပၚ အေျခခံၿပီး ဖန္ဆင္းရွင္တန္ခိုးရွင္ထံမွာ ကိုယ့္ဘဝ တိုးတက္ဖို႔၊ ေအာင္ျမင္ဖို႔ ဆုေတာင္းတာမ်ိဳးကို လက္မခံဘူး။ ဗုဒၶဝါဒဟာ ဖန္ဆင္းရွင္တန္ခိုးရွင္ရဲ႕ အလိုေတာ္အတိုင္း လူတစ္ဦးရဲ႕ ဘဝအေကာင္းအဆိုးျဖစ္ရတယ္လို႔ ခံယူတဲ့ ‘ဣႆရ နိမၼာနဝါဒ’ကို လက္မခံဘူး။ ဖန္ဆင္းသူရွိတယ္လို႔လည္း လက္မခံဘူး။ ဒီေတာ့ေပးမယ့္သူ မရွိေတာ့ ဆုေတာင္းျခင္းမ်ိဳးကိုလည္း မျပဳဘူး။ အိမ္မွာ အမိုးယိုေနရင္ မယိုပါေစနဲ႔၊ အိမ္မွာ မိုးေရေတြ မရႊဲစိုပါရေစနဲ႔လို႔ ဆုေတာင္းေနလို႔ မျဖစ္ဘူး။ ယိုတာကို မယိုေအာင္ ကိုယ္ဘာသာ ဖာေထးျခင္း အလုပ္ကို လုပ္ဖို႔ပဲရွိသလို၊ ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တာကို ျဖစ္ေအာင္လုပ္ရမယ္လို႔ပဲ ဗုဒၶဝါဒက လမ္းၫႊန္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ဗုဒၶဝါဒဟာ ‘ပုေဗၺကတေဟတုဝါဒ’ ဆိုတာကိုလည္း လက္မခံဘူး။ ပုေဗၺကတ ေဟတုဝါဒ ဆိုတာကေတာ့ လူတစ္ဦးမွာ အေကာင္းအဆိုး ျဖစ္လာျခင္းဟာ အတိတ္ကကံေၾကာင့္ျဖစ္တာပဲလို႔ ယူဆတဲ့ဝါဒကို ဆိုလိုတယ္။ မေကာင္းတာေတြ ျဖစ္လာတာဟာလည္း အတိတ္ကံေၾကာင့္၊ ေကာင္းတာေတြ ျဖစ္လာတာလည္း အတိတ္ကကံေၾကာင့္လို႔ အတိတ္ကံ အေပၚမွာခ်ည္း ပံုခ်တတ္တဲ့ အယူအဆမ်ိဳးကို ဆိုလိုတယ္။ ဗုဒၶဝါဒအလိုအရကေတာ့ အတိတ္ကျပဳခဲ့တဲ့ ကံ ေတြကို ျပန္ၿပီးျပဳလို႔ မရေတာ့ဘူး။ ၿပီးခဲ့ၿပီးၿပီ။ ဒီေတာ့ အခုလက္ရွိပစၥဳပၸန္မွာ မိမိနဲ႔ အသက္ဆိုင္ဆံုးကေတာ့ မိမိရဲ႕ဥာဏ္၊ မိမိရဲ႕ဝီရိယကို အားကိုးၿပီး ျဖစ္ခ်င္တာကို ျဖစ္ေအာင္၊ မေကာင္းရင္ ေကာင္းေအာင္၊ မတိုးတက္ရင္ တိုးတက္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ဖို႔ လိုတယ္။ ဒီလိုလုပ္ေဆာင္ဖို႔ လိုတယ္လို႔ ခံယူတာကို ဗုဒဝါဒအလိုအရ ‘ကမၼႆကတာ သမၼာဒိဠိ’ လို႔ ေခၚတယ္။ ဒီအယူဝါဒ၊ ဒီခံယူခ်က္နဲ႔ လုပ္ဖို႔ လိုတာကို ဆရာေဇာ္ဂ်ီက ...`အေျခႏွင့္မွ်၊ ဥာဏ္ျဖင့္ဆ၍၊ လံု႔လသက္သြင္း၊ သစ္ေစမင္း’ လို႔ ဆိုထားတာ။ ဟုတ္တယ္။ ပဓာနအားျဖင့္ ကိုယ့္ဘဝရဲ႕ အေကာင္းအဆိုးဟာ ကိုယ့္ဥာဏ္စြမ္း၊ ဝီရိယစြမ္းေပၚမွာပဲ မူတည္တယ္။ မိုးေတြယိုၿပီး ေရေတြစိုလို႔ အိမ္ေဆြးေျမ႕ ပ်က္စီးေတာ့မွာလို ကိုယ့္ဘဝ ကိုယ့္ခႏၶာမွာ အက်င့္စ႐ိုက္ဆိုးေတြ ထိုးေဖာက္ ဝင္ေရာက္လာတတ္တယ္။ ေလာင္းကစားေတြ၊ မူးယစ္ ေဆးဝါးေတြ၊ အရက္ေတြကို စြဲၿငိၿပီး ဒါေတြက ကိုယ့္ဘဝ ကိုယ့္ခႏၶာကိုယ္ကို ဖ်က္ဆီးဖို႔၊ ပ်က္စီးေစဖို႔ ဝင္လာၿပီးဆိုရင္လည္း ကိုယ့္အိမ္အမိုးေပါက္ ကိုယ္ဖာမွ ရသလိုပဲ။ကိုယ္ ကိုယ္တိုင္က ဒီအက်င့္ဆိုးေတြကို ဘဝထဲ ယိုစီးဝင္မလာေတာ့ေအာင္ ပိတ္ဆို႔ရမွာပဲ။ မိမိဘဝရဲ႕ အကာအခင္းနဲ႔တူတဲ့ က်န္းမာေရးေတြ၊ ကိုယ္က်င့္သီလေတြ ယိုယြင္းေနရင္လည္း မိမိကိုယ္တိုင္ကပဲ ျပင္ရမွာပဲ။ ၿပီးေတာ့ ကိုယ့္အိမ္တြင္းကသူေတြနဲ႔ ဆက္ဆံရာမွာ အခြင္ေတြ၊ အနဲ႔ေတြ၊ အ႐ြဲ႕ေတြ၊ အေစာင္းေတြ ရွိေနတာ၊ မေျပမလည္ေတြ၊ လြဲလြဲေခ်ာ္ေခ်ာ္ေတြ၊ မေျပမျပစ္ ဖုဖုထစ္ထစ္ေတြ ရွိေန ျဖစ္ေနရင္လည္း ကိုယ္ကပဲ ျပင္ရမွာပဲ။ မလိုလားအပ္တဲ့၊ ေဟာင္းႏြမ္းေနတဲ့ စိတ္ကူးစိတ္သန္းေတြ ရွိေနရင္လည္း ကိုယ္ကပဲ ျပင္ရမယ္။ ဒီလိုျပင္တဲ့အခါမွာ အေျခ အေနေတြကို သံုးသပ္ဆင္ျခင္ႏိုင္တဲ့ ဥာဏ္နဲ႔ မျဖစ္မေနလုပ္ေဆာင္ျခင္းဆိုတဲ့ လံု႔လဝီရိယ ရွိဖို႔ လိုအပ္တယ္ဆိုတာကို ဒီကဗ်ာက ၫႊန္းဆိုေနတာလို႔ ေျပာရင္လည္း ရတယ္။ အႏုပညာတစ္ရပ္ကို တစ္မ်ိဳးမက ႏွစ္မ်ိဳးမက အနက္ ေကာက္ယူႏိုင္တယ္။ There can be more than one interpretation လို႔ ေျပာတာရွိတယ္မဟုတ္လား။ ဒီေတာ့ ‘မင့္အိမ္’ ဆိုတာဟာ ကိုယ္ေနထိုင္ေနတဲ့ ကိုယ့္ကမၻာႀကီးကိုလည္း ၫႊန္းႏိုင္တယ္၊ တစ္စံုတစ္ေယာက္ပါဝင္ေနထိုင္ေနတဲ့ တိုင္းျပည္တစ္ခု၊ ႏိုင္ငံတစ္ခုကိုလည္း ၫႊန္းႏိုင္တယ္။ ဒါ့အျပင္ ကိုယ္ပါဝင္ေနတဲ့ အိမ္ေထာင္စုတစ္စုကိုလည္း ရည္ၫႊန္း ႏိုင္တယ္။ ေခါင္းေဆာင္အျဖစ္နဲ႔ ကိုယ္က လူ႔အဖြဲ႕အစည္းတစ္ရပ္၊ လုပ္ငန္းအဖြဲ႕အစည္း တစ္ခု၊ အသိုက္အဝန္း တစ္ခုကို ဦးေဆာင္လုပ္ကိုင္ေနသူဆိုရင္လည္း မိမိနဲ႔ မိမိ အဖြဲ႕အစည္းကို ကဗ်ာက ‘မင့္အိမ္’လို႔ ရည္ၫႊန္းရာ ေရာက္ျပန္တာပဲ။ ကိုယ္ဦးေဆာင္ေနတဲ့ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းဟာ အေျခအေန အေၾကာင္းေၾကာင္းေတြေၾကာင့္ အဖက္ဖက္က ယိုယြင္းေနတယ္။ ယိုယြင္းေနတဲ့ အိမ္မွာ မိုးယိုသလိုေပါ့။ ဒီလို ျဖစ္လာရင္လည္း ကိုယ္က ဦးေဆာင္ၿပီး ျပင္ရမွာပဲ။ အကာအခင္းနဲ႔တူတဲ့ စီးပြားေရးေတြ၊ ကိုယ္က်င့္တရားေတြ ယိုယြင္းၿပိဳပ်က္ေနမယ္။ ဒီလိုယိုယြင္းၿပိဳပ်က္ေနရင္လည္း ကိုယ္ကပဲ ဦးေဆာင္ၿပီး ဆက္လက္ ျပင္ဆင္ရမွာပဲ။ ဆက္ျပင္ရမွာ မျပင္ဘဲ ညိဳညိဳ ညင္ညင္နဲ႔ ေတြေတြေဝေဝျဖစ္မေနဖို႔ ၫႊန္းဆိုတယ္လို႔လည္း ေျပာလို႔ရတယ္။ ကဗ်ာမွာ ‘အခြင္အနဲ႔၊ အရြဲ႕အေစာင္း၊ မေကာင္းမေျပ၊ ေဟာင္းေထြေထြကို အေျခႏွင့္မွ် ဥာဏ္ျဖင့္ဆ၍ လံု႔လသက္သြင္း၊ သစ္ေစမင္း’ တဲ့။ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရးအစရွိတဲ့ က႑အသီးသီးမွာ လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ ေနသူေတြဟာ ေပါ့ေပါ့ေလ်ာ့ေလ်ာ့နဲ႔ စိတ္ဓာတ္ေရးရာေတြ ယိုင္ယိုင္နဲ႔နဲ႔ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ေနမယ္။ လူအခ်င္းခ်င္း ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရးေတြမွာလည္း အျမင္ေတြ ရြဲ႕ရြဲ႕ေစာင္းေစာင္းနဲ႔မို႔လို႔ မစည္းလံုး၊ မညီၫြတ္မႈေတြ ျဖစ္ေနခ်င္ ျဖစ္ေနမယ္။ ဒါေတြျဖစ္ေနမယ္ဆိုရင္လည္း မိမိကဦးေဆာင္ၿပီး ေျပေျပလြင္လြင္ ညီညီၫြတ္ၫြတ္ျဖစ္ေအာင္ ျပဳျပင္ ရမယ္။ အေျခအေနေတြကို ႏိႈင္းႏိႈင္းခ်ိန္ခ်ိန္နဲ႔ ႐ႈျမင္သံုးသပ္တတ္တဲ့ ဥာဏ္ပညာမွာ မေလ်ာ့တဲ့ လံု႔လဝီရိယေပါင္းၿပီးေတာ့ မေကာင္းမေျပတဲ့ ေနရာေတြမွာ ေကာင္းတာေတြ၊ ေျပလည္တာေတြျဖစ္ေအာင္ ယိုယြင္းေဆြးေျမ႕ ေဟာင္းႏြမ္းတာေတြ ေနရာမွာ အသစ္အသစ္ေတြျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါလို႔ ကဗ်ာက ၫႊန္းဆိုတယ္လို႔လည္း ေျပာႏိုင္ပါတယ္။ (၂) အထက္ပါအေၾကာင္းအရာကို ေျပာၿပီးတဲ့ေနာက္ သူက အႏုပညာ ဖန္တီးသူနဲ႔ အဲဒီဖန္တီးလိုက္တဲ့ အႏုပညာကို ခံစားတဲ့သူဆိုၿပီး ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ရွိရာမွာ ခံစားသူဘက္ကေနၿပီး ခံစားတတ္ေအာင္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ဖို႔ အမ်ားႀကီးလိုတဲ့ အေၾကာင္းကို တခမ္းတနားဆက္ၿပီး ေျပာပါတယ္။ သ႐ုပ္မွန္ အႏုပညာပစၥည္းကို ဖန္တီးသူနဲ႔ ခံစားသူၾကားက ဆက္သြယ္မႈ၊ ေမာ္ဒန္အႏုပညာဖန္တီးသူနဲ႔ ခံစားသူၾကားက ဆက္သြယ္မႈ၊ ပို႔စ္ေမာ္ဒန္အႏုပညာ ဖန္တီးသူနဲ႔ ခံစားသူ ၾကားက ဆက္သြယ္မႈေၾကာင္းေတြကိုလည္း သူကအမ်ားႀကီး ေျပာပါတယ္။ သူေျပာတာေတြကို နားေထာင္မိေနရင္းက ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ထဲက မ်ားလြန္းလွတဲ့ အခြင့္အနဲ႔ေတြ၊ အရြဲ႕ အေစာင္းေတြ၊ မေကာင္းမေျပာတဲ့ အေဟာင္းအေဆြးေတြကုို ဘယ္ကဘယ္လုိစၿပီး ဖယ္ရပါ့မလဲလို႔ အဲဒီေန႔က အေတြးေခါင္ေနမိတာကေတာ့ အမွန္ပဲျဖစ္ပါတယ္။ နႏၵသိန္းဇံ