Select Month :   Go
No. 12, Volume 3, October 2009
Magazine Contents of this month
 
  Email :  
  Password :  
   Forget Password ?       Enter
တကယ္ေနာ္ခက္သည့္ အရြယ္ေတြအေၾကာင္း
ေမးခြန္းျဖစ္လာရတဲ့ ျဖစ္ေၾကာင္းေၾကာင့္
အေရွ႕တိုင္း ဥေရာပသို႔တစ္ေခါက္
နတ္မေတာင္ သို႔မဟုတ္ ေခါႏုသုမ္ေတာင္သို႔ ခရီးသြားအမွတ္တရ
ေခါင္းေဆာင္
အနက္မ်ားတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္
ဗ၈်ီ ေအာင္စိုးႏွင့္ ေမာင္မိုးသူ
မျမေမ၏ ေျပာေရးဆိုခြင့္
စေန ခ်စ္သူ
စိမ္းလန္းျခင္းပဲ့တင္
လမ္းမ်ားနဲ႔ တို႔တစ္ေတြ
ဝိလုပ္ခ်င္သူမ်ား
အမည္မဲ့ကမၻာ
လိပ္ျပာမိမယ္
စံုည (Sunya)
အခ်စ္လမ္း
ေလပါမွ ေနသာတာ
တိက်က်
လူေပါင္းမွားလို႔
ကုန္ေအာင္ေသာက္ေပေရာ႔
အေရွ႕တိုင္း ဥေရာပသို႔တစ္ေခါက္

ကြ်န္မ ခရီးသြားေဆာင္းပါးေတြ ဖတ္ရတာ သေဘာက်ပါတယ္။ မဂၢဇင္းစာအုပ္ငွားဖတ္တဲ့အခါ ခရီးသြား ေဆာင္းပါးပါလို႔ကေတာ့ အဲဒါကို အရင္ဆံုး ဖတ္ေတာ့တာပဲ။ အထူးသျဖင့္ ပါေမာကၡေဒါက္တာခင္ေမာင္ဝင္း(အသည္း)နဲ႔ ဆရာမ ေမတၲာဦးရဲ႕ ျပည္ပခရီးအေတြ႕အၾကံဳေတြက စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းသလို ဗဟုသုတေတြပါရတယ္။ ႏိုင္ငံ တစ္ႏိုင္ငံနဲ႔ တစ္ႏိုင္ငံ၊ လူမ်ိဳး တစ္မ်ိဳးနဲ႔တစ္မ်ိဳး ယဥ္ေက်းမႈ၊ ဓေလ့စ႐ိုက္ေတြ က မတူေလေတာ့ ခရီးသြားေဆာင္းပါး ေတြဖတ္ရတဲ့အခါ ကိုယ့္ႏိုင္ငံ၊ ကိုယ့္လူမ်ိဳးနဲ႔ ယွဥ္ၿပီး ဘယ္အရာကေတာ့ ကြ်န္မတို႔ ျမန္မာေတြကသာတယ္၊ ဘယ္အရာကိုေတာ့ ကြ်န္မတို႔က အတုယူသင့္တယ္ဆိုၿပီး ေတြးတာေပါ့ေလ။ ေနာက္တစ္ခုက ကိုယ္က ႏိုင္ငံစံုေရာက္ႏိုင္ဖို႔ မလြယ္ဘူး။ အခ်ိန္နဲ႔ ေငြအကုန္ခံႏိုင္ပါမွ။ အခုလို စီးပြားေရး က်ပ္တည္းမႈေတြ ၾကံဳရတဲ့အေျခအေနမွာ ႏိုင္ငံျခား ေရာက္ခဲ့တဲ့သူေတြရဲ႕အေတြ႕အၾကံဳေတြ ေရးျပတာ ဖတ္ရတာ ကြ်န္မအတြက္ေတာ့ ပိုက္ဆံမကုန္ဘဲ ႏိုင္ငံစံု ေရာက္ရတယ္ ေပါ့။ ကိုယ္မသိေသးတဲ့ႏိုင္ငံရပ္ျခားအေတြ႕အၾကံဳေတြကို သံုးေလးရာကုန္လိုက္႐ံုနဲ႔ ရၿပီေလ။ (မဂၢဇင္းငွားဖတ္ခကို ေျပာတာပါ)
 
အခုေတာ့ မထင္မွတ္ဘဲ ကြ်န္မကိုယ္တိုင္ အေရွ႕ဖ်ားႏိုင္ငံျဖစ္တဲ့ မကာအိုကို Web Journalism Workshop နဲ႔ Asia Media Summit တက္ဖို႔အတြက္ သြားခြင့္ၾကံဳတယ္။ မကာအိုကို ၾကားတဲ့သူေတြက အိႏိၵယလို႔ ထင္ၾကတယ္။ မကာအိုက တ႐ုတ္ျပည္သူ႔သမၼတႏိုင္ငံရဲ႕ ကြ်န္းၿမိဳ႕ေလးတစ္ၿမိဳ႕ပါ။ ေပၚတူဂီေတြ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့ၿပီး ၁၉၉၆ ခုႏွစ္ကမွ လြတ္လပ္ေရးရခဲ့ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ မကာအိုမွာ အေရွ႕နဲ႔အေနာက္ ယဥ္ေက်းမႈေတြ ေရာႁပြမ္းေနတယ္။ တ႐ုတ္နဲ႔ ေပၚတူဂီ စကားကို ႐ံုးသံုးစကား အျဖစ္ထားၿပီး ေပၚတူဂီစာနဲ႔ စကားတတ္တဲ့သူက မကာအိုရဲ႕ အစိုးရ႐ံုးေတြမွာ အလုပ္အကိုင္ အခြင့္အလမ္းေကာင္းေကာင္း နဲ႔ ရာထူးေကာင္းေကာင္းေတြ ရၾကတယ္။
ကြ်န္မသြားတဲ့အခ်ိန္က ေမလဆိုေတာ့ တစ္ခါတစ္ရံ မိုးတစ္ေပါက္ ႏွစ္ေပါက္ရြာ႐ံုကလြဲလို႔ ရာသီဥတု သာယာတယ္။ မသြားခင္ အင္တာနက္ကေန မကာအိုအေၾကာင္း ဖတ္ထားေတာ့ အေႏြးထည္ပါးပါးတစ္ထည္၊ ႏွစ္ထည္ေလာက္ပဲ ယူသြားလိုက္တယ္။ တစ္ေယာက္တည္းသြားရမယ့္ ခရီးျဖစ္တဲ့အျပင္ ပထမဆံုးျပည္ပခရီးမို႔လို႔ အင္တာနက္ကေန သြားေရးလာေရးကိစၥ၊ ေငြလဲလွယ္ႏႈန္း၊ အသက္ေမြးဝမ္းေၾကာင္း လုပ္ငန္းေတြကအစ ေလ့လာ ထားလိုက္တယ္။ ဒီေနရာမွာ သတိရလို႔ ေျပာခ်င္တာကေတာ့ အင္တာနက္ဟာ အမ်ားလက္ခံသလို တကယ့္ စြယ္စံုက်မ္းႀကီးပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ အင္တာနက္မွာ အယ္ဒီတာဆိုတာ မရွိေတာ့ အင္တာနက္ထဲက အရာမွန္သမွ် အားလံုးအမွန္ ေတြခ်ည္းပဲလို႔ သတ္မွတ္လို႔ မရဘူး။ ရန္ကုန္အေၾကာင္း ရန္ကုန္ေရာက္ဖူးတဲ့ သူကေျပာတာနဲ႔ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ရန္ကုန္သြားတဲ့အခါ ၾကံဳေတြ႕ရတဲ့အေတြ႕အၾကံဳ၊ အျဖစ္အပ်က္ေတြက မတူႏိုင္ဘူးေလ။
ခုေတာ့ ကိုယ္ေတြ႕ၾကံဳေနရပါၿပီ။ ကြ်န္မသြားတဲ့ေန႔က မကာအို ေလယာဥ္မရွိလို႔ ထိုင္းေလဆိပ္မွာ တစ္ညအိပ္ရပါတယ္။ ေလဆိပ္ႀကီးက ႀကီးမားက်ယ္ဝန္းလြန္းလို႔ အံ့ဩမိေပမဲ့ ျမားျပထားတဲ့အတိုင္း ဆက္ေလွ်ာက္ သြားလိုက္တယ္။ ကိုယ့္မွာက မျဖစ္မေနသယ္လာရတဲ့ Laptop ခပ္ေလးေလး တစ္ခု၊ တိုလီမိုလီထည့္ထားတဲ့ ေက်ာပိုးအိတ္က တစ္လံုး၊ ေဒၚလာ အနည္း အက်ဥ္းပါတဲ့ပိုက္ဆံအိတ္က တစ္အိတ္နဲ႔ ေအးစက္ေနတဲ့ ေလဆိပ္ႀကီးထဲမွာ ေခြ်းျပန္ေနတုန္း အသက္ ၂၅ ႏွစ္ အရြယ္ မိန္းကေလးတစ္ဦး အေျပး လိုက္လာၿပီး ‘အစ္မက ျမန္မာ မဟုတ္လား၊ ဘယ္သြားမွာလဲ’ လို႔ ေမးတယ္။ သူက ‘ဂ်ာမနီကို ဒီည ၁၁းဝ၀ နာရီေလယာဥ္နဲ႔ ဆက္သြားရမွာ ဘယ္ကိုသြားရမလဲ’ လို႔ စိုးရိမ္တႀကီး ေမးပါေလေရာ။ ကြ်န္မက ‘မကာအိုကို မနက္ ၇းဝ၀ နာရီ ေလယာဥ္နဲ႔သြားရမွာ။
ေလဆိပ္ဝန္ထမ္းေတြကို ေမးလိုက္ပါလား’လို႔ အၾကံေပးလိုက္ပါတယ္။ ခရီးသြားေဆာင္းပါးေတြ ႀကိဳက္တဲ့သူက ခုေတာ့ ခရီးတစ္ခုကိုေရာက္ဖို႔ ကိုယ္တိုင္ရင္ခုန္ေနရတဲ့အျပင္ သူမ်ားနဲ႔ပါ ရင္ခုန္ျခင္းေတြ မွ်ေဝေနရၿပီ။
ေခ်ာ         -   I’m going to Macau at 7 o’clock tomorrow morning so where can I Stay tonight.
ဝန္ထမ္း    -   You can stay wherever you like. You can check the schedule of Macau and terminal on that board at the 3 AM.
ေလဆိပ္ဝန္ထမ္းက အနီးက ဘုတ္ကို ၫႊန္ျပပါတယ္။ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ခံုတန္းေတြေပၚမွာ အသားအေရာင္ကြဲျပားတဲ့သူေတြ... ကမၻာႀကီးတစ္ခုတည္းက လူသားေတြ စိတ္ေအးလက္ေအးပဲ ေနေနၾကတယ္။ ကြ်န္မလည္း ေမာေမာနဲ႔ အစြန္က်တဲ့ခံုတန္းရွည္တစ္ခု ကိုေရြးၿပီး ထိုင္လိုက္တယ္။ ၾကည့္ပါဦး၊ အခ်ိန္တိုေလး အတြင္းမွာ ျမန္မာျပည္ကို ေဖာက္ထြက္ၿပီး ထိုင္းႏိုင္ငံကို ေရာက္ခဲ့ၿပီ။ ေနာက္တစ္ရက္မွာ မကာအိုကို ေရာက္မယ္။ မိုင္ေပါင္းမ်ားစြာ ေဝးတဲ့ခရီးေတြကို နီးနီးေလး ျဖစ္သြားေအာင္ ေလယာဥ္ပ်ံေတြ တီထြင္ႏိုင္ခဲ့တာ အံ့ဩစရာပါပဲ။ အခုဆိုရင္ ကမၻာႀကီးကို ေဖာက္ထြက္ႏိုင္တဲ့ ဒံုးပ်ံေတြ တီထြင္ၿပီး အာကာသကို ခရီးဆန္႔ၾကျပန္ၿပီ။ ဒါၿပီးရင္ ဘာေတြ ေရွ႕ဆက္ေဖာက္ထြက္ဦးမလဲမသိဘူး။ ခရီးသြားခ်င္ေနတဲ့သူအတြက္ ခရီး ကေတာ့ ဆံုးမွာ မဟုတ္ဘူး။
ကြ်န္မ ခံစားခ်က္ကေတာ့ ကမၻာႀကီးကို ေဖာက္ထြက္ႏိုင္ဖို႔ထက္ လူေတြဟာ မိမိတို႔ရဲ႕ အတၱဥခြံထဲက ေဖာက္ထြက္ႏိုင္ဖို႔ ပိုၿပီးအေရးႀကီးတယ္ဆိုတာပါပဲ။
ေလဆိပ္က TAIPA ကြ်န္းမွာရွိတဲ့အတြက္ တည္းခိုမယ့္ မကာအိုၿမိဳ႕က ဟိုတယ္သင္တန္းေက်ာင္းကို Taxi နဲ႔ ဆက္သြား ရပါတယ္။ IFT လို႔ေခၚတဲ့ Institute for Tourism Studies ေက်ာင္းက အစိုးရ ဟိုတယ္သင္တန္းေက်ာင္းတစ္ခုပါ။ ဟိုတယ္တစ္ခုရဲ႕ ဝန္ေဆာင္မႈအျပည့္ရွိၿပီး ဝန္ထမ္းေတြက သင္တန္းလာတက္တဲ့ သင္တန္းသားေတြပါ။ သူတို႔က အခမဲ့တာဝန္ထမ္းေဆာင္ၾကတာပါ။ IFT သင္တန္းေက်ာင္းေလးက ေတာင္ကုန္းေလးေပၚမွာရွိၿပီး သစ္ပင္ေလး ေတြ စိမ္းစိုေနပံုက ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕နဲ႔ ခပ္ဆင္ဆင္ပါ။
ေလယာဥ္လြတ္မွာ စိုးရိမ္ၿပီး တစ္ညလံုး မအိပ္ခဲ့ရတဲ့အတြက္ ပတ္ဝန္းက်င္အလွအပကို ၾကာၾကာမခံစားႏိုင္ဘဲ အားရပါးရ အိပ္လိုက္ေတာ့တယ္။
Web Journalism Workshop က တနလၤာေန႔ကေန သာၾကာ ေန႔အထိ မနက္ ၉းဝ၀ နာရီကေန ညေန ၄း၃၀ နာရီအထိပါ။ ျမန္မာႏိုင္ငံက ကြ်န္မအပါအဝင္ ႏိုင္ငံေပါင္း ၈ ႏိုင္ငံက သင္တန္းသား ၉ ဦး တက္ရပါတယ္။ သင္တန္းဆရာေတြက ဂ်ာမနီႏိုင္ငံသားေတြပါ။ ႏိုင္ငံတကာမွာ Online က အရမ္းဖြံ႕ၿဖိဳးလာေတာ့ Online Journalism အေၾကာင္းနဲ႔ Online Journalism ေတြရဲ႕တာဝန္ဝတၲရားေတြ၊ Online ေဆာင္းပါးေရးသားနည္းေတြကို ေဆြးေႏြးၾကမွာပါ။ သင္တန္း ၃ ပတ္ၿပီးရင္ေတာ့ တစ္ႏွစ္ တစ္ႀကိမ္က်င္းပတဲ့ Asia Media Summit ကို ၄ ရက္ ဆက္တက္ရပါမယ္။
မီဒီယာလုပ္ငန္းမွာ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ ကြ်န္မကို ဒီ Workshop နဲ႔ Summit ေတြက အေတြ႕အၾကံဳေတြ အမ်ားႀကီး ရေစပါတယ္။ Online Journalism နဲ႔ Asia Media Summit အေတြ႕အၾကံဳေတြကို သီးသန္႔ေရးပါဦးမယ္။ ခုေဆာင္းပါးမွာေတာ့ မကာအိုရဲ႕ စိတ္ဝင္စားဖြယ္ေနရာ ၁၀ ခုလို႔ သတ္မွတ္ထားတဲ့ Tourist Attraction ေနရာေတြကို ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါတယ္။
အာမားဘုရားေက်ာင္း(A-Ma Temple)

မကာအိုၿမိဳ႕ရယ္လို႔ မျဖစ္လာခင္ကတည္းက အာမားဘုရား ေက်ာင္းက ရွိေနၿပီးသားပါ။ အဲဒီထဲမွာ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ ႐ိုးရာယံုၾကည္မႈ ေတြအတြက္ ကိုယ္စားျပဳရည္မွန္းၿပီး ကန္ေတာ့ႏိုင္တဲ့ေနရာေတြ ရွိပါတယ္။

ဆီနားဒိုး စကြဲ(Senado Square)

မကာအိုရဲ႕ၿမိဳ႕လယ္မွာ ရာစုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာကတည္းက တည္ရွိ ခဲ့တာပါ။ အခုခ်ိန္ထိလည္း ပြဲလမ္းသဘင္က်င္းပရာ လူထုလႈပ္ရွားမႈေတြ လုပ္တဲ့ ေရပန္းအစားဆံုးေနရာတစ္ခုပါ။ လႊတ္ေတာ္အေဆာက္အဦ ေဟာင္းနားမွာရွိတဲ့ အဲဒီ Square ကို အေရာင္ႏုေတြနဲ႔ မြမ္းမံထားတ့ဲဲ ေခတ္သစ္အရိပ္အေငြ႕ေတြ ေတြ႕ရပါတယ္။
စိန္ေပါလ္ေက်ာင္းပ်က္ႀကီး (Ruins of Stipule’s)

ဒီေက်ာင္းရဲ႕အျပင္ပန္းမ်က္ႏွာစာက Church of Mater Dei အေဆာက္အဦ ပံုစံယူထားတာပါ။ ႂကြင္းက်န္ရစ္တဲ့အေဆာက္အဦကို ေတာ့စိန္ေပါလ္ေကာလိပ္အျဖစ္ ထားရွိၿပီး အေရွ႕တိုင္းမွာရွိတဲ့ ပထမဦးဆံုး အေနာက္တိုင္းဟန္ တကၠသိုလ္တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ စိန္ေပါလ္ရဲ႕ အႂကြင္းအက်န္အေဆာက္အဦ မ်က္ႏွာစာကေတာ့ မကာအိုၿမိဳ႕ရဲ႕ ယဇ္ပလႅင္ တစ္ခုအသြင္ ေဆာင္ေနပါတယ္။

ေတာင္ကုန္းခံတပ္နဲ႔ မကာအိုျပတိုက္(Mount Fortress & Museum of Macau)

စိန္ေပါလ္နဲ႔ တစ္ၿပိဳင္တည္းမွာပဲ ခရစ္ယာန္ေတြက သူတို႔ရဲ႕ ႐ံုးခ်ဳပ္အျဖစ္ ေဆာက္ခဲ့ၿပီး ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ ၁၆၂၄ ခုႏွစ္မွာ က်ဴးေက်ာ္လာတဲ့ဒတ္ခ်္ေတြကို ေတာ္လွန္ဖို႔ပါ။ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ဘုရင္ခံအိမ္ျဖစ္သြားၿပီး ဒီဘက္ေခတ္ ေရာက္တဲ့အခါ မကာအိုျပတိုက္ ျဖစ္သြားပါေတာ့တယ္။ ျပတိုက္အတြင္း ပြဲလမ္း သဘင္၊ လူမႈဓေလ့ ထံုးတမ္း၊ ဗိသုကာလက္ရာ၊ အားကစားၿပိဳင္ပြဲ၊ ပန္းခ်ီၿပိဳင္ပြဲနဲ႔ ေဒသ ဟင္းလ်ာ အခ်က္အျပဳတ္ၿပိဳင္ပြဲေတြ က်င္းပၾကပါတယ္။
မကာအိုေမွ်ာ္စင္(Macau Tower)

၂၀ဝ၁ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာ ၁၉ ရက္က ဖြင့္လွစ္ခဲ့တဲ့ ဒီေမွ်ာ္စင္ႀကီးဟာ ၃၃၈ မီတာ ရွိၿပီး ၁၀ ခုေျမာက္ ကမၻာ့အျမင့္ဆံုး ေမွ်ာ္စင္ႀကီး ျဖစ္ပါတယ္။ ပုလဲျမစ္ဝ ကြ်န္းေပၚေဒသအမ်ားစုနဲ႔ မကာအိုတစ္ၿမိဳ႕လံုး ကို ျမင္ႏိုင္ၿပီး ၂၁၆ မီတာအျမင့္မွာ

စားေသာက္ဆိုင္ေတြ ရွိပါတယ္။ ေမွ်ာ္စင္ရဲ႕အျပင္ဘက္မွာ “Skywalk” ရွိၿပီး အဲဒီအတြက္ က်သင့္ေငြက mop ၂၂၀ ပါ။ (US$ 1=7078 mop ျဖစ္ပါတယ္)
ကြမ္ရင္ဘုရားေက်ာင္း(Kun Lam Temple)

နတ္သမီးေတြကို ကိုယ္စားျပဳလုပ္ထားတဲ့ ဒီဘုရားေက်ာင္းကို ၁၅ ရာစု ကစၿပီး ဘာသာေရးလုပ္သူေတြက ရက္ရက္ေရာေရာ ေငြပေဒသာပင္ စိုက္ထူၾကပါတယ္။ ဘာသာေရးနဲ႔ ဆိုင္တဲ့ ႐ုပ္တုေတြ၊ ပန္းခ်ီကားေတြ၊ ဆုေတာင္းခန္းမ နဲ႔ ဈာပနခန္းမေဆာင္ေတြ ရွိပါတယ္။

Kun Lam Statue

မကာအိုရဲ႕ေရပန္းစားတဲ့ အမွတ္အသားေမွ်ာ္စင္ျဖစ္ၿပီး အနားယူႏိုင္သလို တရားထိုင္လို႔လည္း ရပါတယ္။ ေပၚတူဂီေတြရဲ႕လက္ရာျဖစ္လို႔ ကြမ္ရင္ဆိုေပမဲ့ အေနာက္တိုင္းကြမ္ရင္လို႔ တင္စားၾကတယ္။ ကမ္းနားလမ္းမွာေတာ့ အပန္းေျဖ အနားယူတဲ့ လူေတြအတြက္ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ ဂီတ ေဖ်ာ္ေျဖမႈေတြ၊ စားေသာက္ဆိုင္ ေတြ ရွိပါတယ္။

   
ေလာင္းကစား႐ံုမ်ား(Casinos Gambling)
မကာအိုရဲ႕ အဓိကစီးပြားေရးလုပ္ငန္းကေတာ့ ေလာင္းကစားပါ။ တိုင္ပါနဲ႔ မကာအိုမွာ ေလာင္းကစား႐ံုေတြ အမ်ားႀကီးရွိၿပီး အင္မတန္ ေၾကးႀကီးတဲ့ေလာင္းကစားဝိုင္းေတြပါ။ ဖိတ္ဖိတ္ေတာက္ေနတဲ့ ေငြ အေႂကြေစ့ထည့္ ေလာင္းကစားစက္ေတြကလည္း ေနရာတိုင္း ရွိေနပါတယ္။ မကာအိုမွာရွိတဲ့ ေလာင္းကစား႐ံုေတြက ၂၄ နာရီ ဖြင့္ပါတယ္။ သူတို႔သတ္မွတ္ထားတဲ့ စည္းကမ္းခ်က္ေတြေတာ့ ရွိပါတယ္။ ၁၈ ႏွစ္ ေအာက္ မဝင္ရ။ ဖိနပ္ပါးမစီးရ။ (လူႀကီးလူေကာင္းစတိုင္လ္ ဝတ္စားရမယ္လို႔ ဆိုလိုတာပါ)။ ဦးထုပ္လည္း မေဆာင္းရပါဘူး။ ကြ်န္မကေတာ့ ႏိုင္ငံတကာက တကူးတက လာကစားတဲ့သူေတြကိုၾကည့္ၿပီး သူတို႔ရဲ႕ ပန္းတိုင္က ဘာပါလိမ့္လို႔ ေတြးမိတယ္။ မကာအိုမွာ ပညာတတ္ မ်ိဳးဆက္ျပတ္သလို ျဖစ္ေနပါတယ္။ ေက်ာင္းသားအရြယ္ေလးေတြဟာ ပညာဆက္မသင္ေတာ့ဘဲ ေလာင္းကစား႐ံုေတြမွာ အလုပ္ဝင္ၾကပါတယ္။ ဘြဲ႕ရ၊ ပညာတတ္ျဖစ္လို႔ ရတဲ့ဝင္ေငြနဲ႔ ေလာင္းကစား႐ံုေတြမွာ ဝန္ထမ္းလုပ္လို႔ရတဲ့ ဝင္ေငြခ်င္းက အရမ္းကြာေတာ့ ပညာေရးကို အခ်ိန္မေပးခ်င္ၾကေတာ့ဘူးေလ။ ေလာင္းကစား႐ံုထဲမွာ ဓာတ္ပံု ႐ိုက္ခြင့္မရွိတဲ့အတြက္ အျပင္ဘက္မွာပဲ ႐ိုက္ခဲ့ပါတယ္။
ဟာဆာကမ္းေျခ(Hac-Sa Beach)

ဟာဆာကမ္းေျခဟာ Coloane ကြ်န္းမွာရွိၿပီး အဲဒီမွာရွိတဲ့ ကမ္းေျခထဲမွာ အရွည္ဆံုးကမ္းေျချဖစ္ပါတယ္။ ေလတိုက္တဲ့အတြက္ ရြက္ေလွစီးလို႔ရတယ္။ ေရျပင္ေပၚ စီးလို႔ရတဲ့ ဆိုင္ကယ္ေတြရွိတယ္။ ကမ္းေျခအနီးမွာ တင္းနစ္ကြင္းေတြ၊ ေရကူးကန္ေတြ၊ ေပ်ာ္ပြဲစား ထြက္ဖို႔ ေနရာေတြနဲ႔ ကေလးကစားကြင္းေတြ ရွိတယ္။ တ႐ုတ္ စားေသာက္ဆိုင္ေတြရွိၿပီး ေဈးကေတာ့ အရမ္းႀကီးတယ္။
Fishermen’s Wharf

မကာအိုၿမိဳ႕ျပင္မွာရွိတဲ့ ဆိပ္ခံတံတားတစ္ခုျဖစ္ၿပီး မီးေတာင္ ေဟာင္း ပံုစံယူ တည္ေဆာက္ထားတာပါ။ စားေသာက္ဆိုင္၊ ဟိုတယ္၊ ျပခန္း၊ ေဖ်ာ္ေျဖေရး အစီအစဥ္ေတြနဲ႔ လာေရာက္သူေတြကို ဆြဲေဆာင္ လ်က္ရွိပါတယ္။ ဥေရာပ၊ လက္တင္နဲ႔ ဟန္မင္းဆက္ ဗိသုကာ လက္ရာေတြကို အပိုင္း ၃ပိုင္း ခြဲျပထားပါတယ္။ ေလွဆိပ္လည္း ရွိတာေၾကာင့္ လွပတဲ့ကမ္းေျခကို ရြက္ေလွစီးရင္း ခံစားႏိုင္ပါတယ္။

ဒါက တိုးရစ္စ္ေတြ အမ်ားဆံုးသြားေလ့ရွိတဲ့ေနရာ ၁၀ ေနရာပါ။ ဒီေနရာ ၁၀ ေနရာကို အလည္အပတ္ သြားဖို႔အတြက္ တစ္ရက္တည္း အခ်ိန္ေပးရင္ လံုေလာက္ပါတယ္။ ျခံဳၿပီး ေျပာရရင္ မကာအိုၿမိဳ႕ဟာ သန္႔ရွင္းလွပၿပီး အစားအေသာက္ ေကာင္းေတြရွိတဲ့၊ ရာသီဥတု ေကာင္းမြန္တဲ့ ေနခ်င္စရာ ၿမိဳ႕ေလးတစ္ၿမိဳ႕ပါ။ အခက္အခဲ တစ္ခုကေတာ့ ဘာသာစကားပါပဲ။ အဂၤလိပ္စကားကို ထမင္းစားေရေသာက္ေလာက္ ေတာင္ မေျပာႏိုင္ၾကပါဘူး။ မသိလို႔ေမးရင္လည္း လက္ခါ၊ ေခါင္းခါၿပီး ေျပးေတာ့တာပဲ။
ကြ်န္မ ေဈးဝယ္တဲ့အခါ၊ ဆိုင္ေတြမွာ စားတဲ့အခါ အဂၤလိပ္စကားေျပာဖို႔ မႀကိဳးစားေတာ့ဘဲ လက္ဟန္ေျခဟန္နဲ႔ပဲ ေျပာရေတာ့တယ္။
မကာအိုက အျပန္မွာေတာ့ ႏိုင္ငံျခားမသြားခင္ ဆရာသမား ဆံုးမတဲ့စကားကို သတိရေနမိတယ္။
“ႏိုင္ငံျခားက ႐ုပ္ဝတၳဳ(ေလာကီ)တိုးတက္တယ္၊ တို႔ျမန္မာက ေလာကုတၲရာတိုးတက္တယ္။ သူတို႔က ခရီးသြားခ်င္(သံသရာလည္ခ်င္) တယ္။ တို႔က သံသရာျပတ္ခ်င္တယ္။ သူတို႔က အျပင္ကို လိုက္တယ္။ တို႔က အတြင္း (ဟဒယ)ကို လိုက္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာဟာ ကမၻာထက္ ေလာကုတၲရာ အရာမွာ သာတယ္။ ဟိုက ေလာကီ တိုးတက္မႈေတြကိုၾကည့္ၿပီး ကိုယ့္ျမန္မာကို အထင္ေသးတဲ့စိတ္ ဝင္တတ္တယ္။ ျမန္မာက မညံ့ပါဘူး။ ျမန္မာကို အထင္မေသးနဲ႔” တဲ့။
ဒီစကားနဲ႔ ဒီေဆာင္းပါးကို အဆံုးသတ္လိုက္ပါတယ္။
ေခ်ာစုေထြး